Wymagania ochrony przed hałasem dla budynków jednorodzinnych wolnostojących

W budynkach jednorodzinnych wolnostojących przyjęto wymagania w zakresie ochrony przed hałasem na poziomie podstawowym. Każdy inwestor może określić wymagania na dowolnym wyższym poziomie.

 

Przy projektowaniu, wznoszeniu, użytkowaniu i przebudowie budynków, w tym mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, należy stosować postanowienia i wymagania zawarte w:

  • Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Warunkach technicznych);

oraz normach

  • PN-B-02151-2  Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach – Część 2: Wymagania dotyczące dopuszczalnego poziomu dźwięku w pomieszczeniach;
  • PN-B-02151-3  Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach - Część 3: Wymagania dotyczące izolacyjności akustycznej przegród w budynkach i elementów budowlanych;
  • PN-B-02151-4  Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach - Część 4: Wymagania dotyczące warunków pogłosowych i zrozumiałości mowy w pomieszczeniach oraz wytyczne prowadzenia badań;
  • PN-B-02151-5  Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem w budynkach. Część 5: Wymagania dotyczące budynków mieszkalnych o podwyższonym standardzie akustycznym oraz zasady klasyfikacji.

 

W powyższych dokumentach zawarte są następujące postanowienia dotyczące budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących:

 

Zgodnie z par. 326 Warunków technicznych:

  1. Poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, (…) nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach.
  2. W budynkach, (mieszkalnych) przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności:
    1. ścian zewnętrznych, stropodachów, ścian wewnętrznych, okien w przegrodach zewnętrznych i wewnętrznych oraz drzwi w przegrodach wewnętrznych - od dźwięków powietrznych,
    2. stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych,
    3. podestów i biegów klatek schodowych w obrębie lokali mieszkalnych - od dźwięków uderzeniowych.
  3. Prowadzone w budynku przewody i kanały instalacyjne (w tym kanały wentylacyjne) nie mogą powodować pogorszenia izolacyjności akustycznej między pomieszczeniami poniżej wartości wynikających z wymagań zawartych w Polskiej Normie dotyczącej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych.

 

 

Ochrona przed hałasem wewnętrznym instalacyjnym w budynkach jednorodzinnych wolnostojących

 

Zgodnie z par. 327 Warunków technicznych:

  1. Zabrania się sytuowania przy pomieszczeniach mieszkalnych pomieszczeń technicznych o szczególnej uciążliwości, takich jak szyby i maszynownie dźwigowe lub zsypy śmieciowe. Wymaganie to nie dotyczy przypadków, o których mowa w §196 ust. 2 oraz w § 197 ust. 2 - przy nadbudowie lub adaptacji strychu na cele mieszkalne.
  2. Instalacje i urządzenia, stanowiące techniczne wyposażenie budynku mieszkalnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, nie mogą powodować powstawania nadmiernych hałasów i drgań, utrudniających eksploatację lub uniemożliwiających ochronę użytkowników pomieszczeń przed ich oddziaływaniem.
  3. Sposób posadowienia urządzeń, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich połączenia z przewodami i elementami konstrukcyjnymi budynku, jak również sposób połączenia poszczególnych odcinków przewodów między sobą i z elementami konstrukcyjnymi budynku, powinien zapobiegać powstawaniu i rozchodzeniu się hałasów i drgań do pomieszczeń podlegających ochronie lub do otoczenia budynku.

 

W PN-B-02151-2 (tablica 1) podane są dopuszczalne poziomy dźwięku A hałasu pochodzącego z budynku w którym znajdują się oceniane pomieszczenia mieszkalne. Wymaganie wyrażane jest za pomocą poziomów równoważnych LAeq,nT oraz maksymalnych LAFmax,nT , dB, określanych zgodnie z PN-B-02151-2.

Źródłem hałasu mogą być zarówno instalacje techniczne będące wyposażeniem tego budynku (np. urządzenia techniczne zlokalizowane na dachu), jak też od inne źródła hałasu w znajdujących się w nim pomieszczeniach technicznych i usługowych.

 

Tablica 1.  Dopuszczalny poziom dźwięku A [dB] hałasu instalacyjnego, odpowiadający poszczególnym klasom akustycznym (według PN-B-02151-2)

Pomieszczenie

LAeq,nT

LAFmax,nT

Pokój i pokój połączony z kuchnią

  25 a,.b

30 b

Kuchnia

35

-

Balkon i taras

-

  1. Jeżeli występuje hałas tonalny i/lub niskoczęstotliwościowy i/lub impulsowy, wartości najwyższego dopuszczalnego poziomu dźwięku A należy zmniejszyć o 5 dB.
  2. W przypadku pokoi dziennych połączonych z kuchnią, w odniesieniu do hałasu występującego tylko w porze dziennej (6:00 – 22:00), dopuszcza się poziom większy o 5 dB.

 

 

Ochrona przed hałasem zewnętrznym w budynkach jednorodzinnych wolnostojących

 

Zgodnie z par. 325 Warunków technicznych:

  1. Budynki mieszkalne, (…) należy sytuować w miejscach najmniej narażonych na występowanie hałasu i drgań, a jeżeli one występują i ich poziomy będą powodować w pomieszczeniach tych budynków przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań, określonych w Polskich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach, należy stosować skuteczne zabezpieczenia.
  2. Budynki z pomieszczeniami wymagającymi ochrony przed zewnętrznym hałasem i drganiami należy chronić przed tymi uciążliwościami poprzez zachowanie odpowiednich odległości od ich źródeł, usytuowanie i ukształtowanie budynku, stosowanie elementów amortyzujących drgania oraz osłaniających i ekranujących przed hałasem, a także racjonalne rozmieszczenie pomieszczeń w budynku oraz zapewnienie izolacyjności akustycznej przegród zewnętrznych określonej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych.

 

Do obliczenia przybliżonej izolacyjności akustycznej właściwej przegrody zewnętrznej R’A,2 (lub R’A,1), dB, należy przyjmować wartości poziomu odniesienia LAeq,wew, dB, zgodnie z zasadami podanymi w PN-B-02151-3 według tablicy 2.

 

Tablica 2. Poziom odniesienia LAeq,wew [dB] dotyczący miarodajnego równoważnego poziomu dźwięku A, od hałasu zewnętrznego według PN-B-02151-2

Rodzaj pomieszczenia

Pora

LAeq,wew

Pokój oraz pokój połączony z kuchnią

dzień 600-2200

≤ 35

noc 2200-600

≤ 25

Wydzielona kuchnia

w ciągu całej doby

≤ 40

 

 

Ochrona przed hałasem wewnętrznym bytowym powietrznym i uderzeniowym w budynku jednorodzinnym wolnostojącym

 

Ochrona przed hałasem wewnętrznym bytowym powietrznym przenikającym do poszczególnych pomieszczeń z innych pomieszczeń danego budynku

 

Dla budynków mieszkalnych, wymaganie normowe dla przegród w obrębie budynku jednorodzinnego dotyczy projektowego wskaźnika oceny izolacyjności akustycznej właściwej RA,1,R, dB, bez uwzględnienia wpływu pośredniego przenoszenia dźwięków (tablica 3).

Nie określono też wymagań dla drzwi, a wymaganie dotyczy wyłącznie części pełnej ściany działowej (bez drzwi). Należy pamiętać, że drzwi są bardzo istotnymi elementami, zazwyczaj w zdecydowany sposób pogarszającymi izolacyjność akustyczną całej przegrody.

 

Tablica 3. Minimalne wartości wskaźnika izolacyjności akustycznej właściwej  od dźwięków powietrznych RA,1,R [dB], przegród wewnętrznych w budynku jednorodzinnym (według PN-B-02151-3)

Przegrody wewnętrzne w obrębie budynku jednorodzinnego wolnostojącego

RA,1,R

ściana bez drzwi oddzielająca pokój od pomieszczenia sanitarnego

≥ 38

ściana bez drzwi oddzielająca poszczególne pomieszczenia w budynku, z wyjątkiem ścian oddzielających pokój od pomieszczenia sanitarnego

≥ 35

strop

≥ 45 

 

 

Ochrona przed hałasem wewnętrznym bytowym uderzeniowym w budynkach jednorodzinnych

 

W tablicy 4 podane są dopuszczalne wartości wskaźników:

  • ważonego wskaźnika przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego L’n,w, dB, (wskaźnik poziomu uderzeniowego uwzględniający boczne przenoszenie dźwięków)

oraz

  • projektowego ważonego wskaźnika znormalizowanego poziomu uderzeniowego Ln,w,R, dB, (wskaźnik odnoszący się do izolacyjności od dźwięków uderzeniowych stropu bez uwzględnienia pośredniego (również bocznego) przenoszenia dźwięków, odpowiadające poszczególnym klasom akustycznym.

 

Tablica  4. Dopuszczalne poziomy dźwięków uderzeniowych, wartości wskaźników L’n,w i Ln,w,R [dB], przy wymaganiach odpowiadających poszczególnym klasom akustycznym (według PN-B-02151-3 oraz PN-B-02151-5)

Wymaganie

Wskaźnik

Wymaganie obowiązkowe

Wymagania dobrowolne

Klasa AQ-0

Klasa AQ-1

Klasa AQ-2

Klasa AQ-3

Klasa AQ-4

Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających do pomieszczeń mieszkalnych z garażu, z pomieszczenia technicznego d, a

Ln,w

≤ 48 -

≤ 40

≤ 35

c

c

Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających do budynku z pomieszczenia, w którym zainstalowane urządzenia lub rodzaj prowadzonych zajęć ruchowych są źródłem zakłóceń akustycznych w postaci dźwięków powietrznych i materiałowych a b

Ln,w

≤ 38

c

c

c

c

Izolacyjność od dźwięków uderzeniowych stropu w obrębie budynku

Ln,w,R

≤ 58

≤ 58

≤ 58

≤ 58

≤ 58

  1. Wymaganie dotyczy wszystkich kierunków rozprzestrzeniania dźwięku w budynku.
  2. Na przykład kluby fitness, siłownie, szkoły tańca itp.
  3. Lokalizacja tego rodzaju pomieszczeń jest niedopuszczalna w budynkach tej klasy.
  4. W przypadku pomieszczeń technicznych dopuszcza się wartości o 5 dB wyższe.
  5. Dopuszczalny ważony wskaźnik przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego, L’n,w, odnosi się do wszystkich pomieszczeń budynku z wyjątkiem pomieszczeń sanitarnych. W pomieszczeniach sanitarnych wskaźnik ten może być o 2 dB większy.
  6. W przypadku stropów w pomieszczeniach sanitarnych wymaganie dotyczy przenoszenia dźwięku uderzeniowego do pokoju „obcego budynku”.
  7. Wymaganie dotyczy wszystkich kierunków rozprzestrzeniania dźwięku w budynkach. Dotyczy także przenoszenia dźwięków z wewnętrznych stropów i wewnętrznych klatek schodowych.

 

Ochrona przed hałasem pogłosowym w budynkach jednorodzinnych

 

W normach PN-B-02151-4 i PN-B-02151-5 nie określono wymagań ochrony przed hałasem pogłosowym w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących.

 

 

Przepisy i normy dot. ochrony przed hałasem

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690 z późn. zmianami)

PN-B-02151-2:2018-01 Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach – Część 2: Wymagania dotyczące dopuszczalnego poziomu dźwięku w pomieszczeniach.

PN-B-02151-3:2015-10 Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach - Część 3: Wymagania dotyczące izolacyjności akustycznej przegród w budynkach i elementów budowlanych.

PN-B-02151-4:2015-06 Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach - Część 4: Wymagania dotyczące warunków pogłosowych i zrozumiałości mowy w pomieszczeniach oraz wytyczne prowadzenia badań.

 

ikona polecane WARTO PRZECZYTAĆ