Leksykon

Wymagania przeciwpożarowe dla garaży

Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określa wymagania przeciwpożarowe dla garaży w zakresie odporności pożarowej, stref pożarowych, wyjść ewakuacyjnych, usytuowania garażu.

Wymagania przeciwpożarowe, określone poniżej, dotyczą garaży zamkniętych i otwartych, o których mowa w przepisach rozporządzenia dotyczących garaży dla samochodów osobowych.

 

W przypadku gdy przepis rozporządzenia nie określa rodzaju garażu, należy rozumieć, że dotyczy on garaży zamkniętych i otwartych.

 

  1. Jednokondygnacyjny, nadziemny garaż otwarty, mający formę zadaszenia stanowisk postojowych z odkrytymi drogami manewrowymi, powinien mieć elementy konstrukcji i przekrycia dachu niekapiące pod wpływem wysokiej temperatury.
  2. Klasę odporności pożarowej garażu należy przyjmować, jak dla budynku PM o gęstości obciążenia ogniowego do 500 MJ/m2, pod warunkiem wykonania jego elementów jako nierozprzestrzeniających ognia, niekapiących i nieodpadających pod wpływem ognia, jeżeli przepisy rozporządzenia nie stanowią inaczej.
  3. Dopuszcza się, z zastrzeżeniem pkt. 11 wykonanie nad najwyższą kondygnacją garażu otwartego, będącego budynkiem niskim (N), dodatkowego poziomu stanowisk postojowych bez zadaszenia lub z zadaszeniem spełniającym wymagania określone w pkt. 1.
  4. Garaż otwarty, którego najwyższy poziom parkowania znajduje się nie wyżej niż 25 m nad poziomem otaczającego terenu, może być wykonany w klasie D odporności pożarowej, jeżeli nad kondygnacją przeznaczoną do parkowania samochodów nie znajdują się inne pomieszczenia.
  5. Usytuowanie garażu zamkniętego i otwartego powinno odpowiadać warunkom określonym dla odległości między zewnętrznymi ścianami budynków niebędących ścianami oddzielania przeciwpożarowego jak dla budynków PM o gęstości obciążenia ogniowego do 1000 MJ/m2, z zastrzeżeniem wymagań dla odległości wydzielonych miejsc postojowych.
  6. Przepisu pkt. 5 nie stosuje się do garażu o liczbie stanowisk postojowych nie większej niż 3, w zabudowie jednorodzinnej i rekreacji indywidualnej.
  7. Powierzchnia strefy pożarowej w nadziemnym lub podziemnym garażu zamkniętym nie powinna przekraczać 5000 m2
  8. Powierzchnia, o której mowa w pkt. 7, może być powiększona o 100%, jeżeli jest spełniony jeden z poniższych warunków:
    1. zastosowano ochronę strefy pożarowej stałymi samoczynnymi urządzeniami gaśniczymi wodnymi,
    2. wykonano, oddzielające od siebie nie więcej niż po 2 stanowiska postojowe, ściany o klasie odporności ogniowej, w części pełnej co najmniej E I 30, od posadzki do poziomu zapewniającego pozostawienie prześwitu pod stropem o wysokości 0,1 do 0,5 m na całej ich długości.
  9. W garażu zamkniętym obejmującym więcej niż dwie kondygnacje podziemne lub znajdującym się poniżej drugiej kondygnacji podziemnej należy stosować stałe samoczynne urządzenia gaśnicze wodne. Wymagania nie stosuje się do strefy pożarowej garażu, która posiada bezpośredni wjazd lub wyjazd z budynku.
  10. W strefie pożarowej garażu zamkniętego należy stosować instalację wentylacji oddymiającej uruchamianą za pomocą systemu wykrywania dymu, w przypadku gdy ta strefa nie posiada bezpośredniego wjazdu lub wyjazdu z budynku lub gdy jej powierzchnia przekracza 1500 m2.
  11. W przypadku zastosowania rozwiązania o którym mowa w pkt. 8 lit a, klasa odporności ogniowej przewodów wentylacji oddymiającej powinna odpowiadać wymaganiom przeciwpożarowych dla palenisk i instalacji określonym dla przewodów oddymiających - jedynie z uwagi na kryterium szczelności ogniowej (E).
  12. Ze strefy pożarowej garażu, która posiada więcej niż 25 stanowisk postojowych i nie jest wyposażona w instalacji wentylacji oddymiającej lub ma powierzchnię przekraczającą 1500 m2, należy zapewnić co najmniej dwa wyjścia ewakuacyjne, przy czym jednym z tych wyjść może być wjazd lub wyjazd.
  13. W przypadku strefy pożarowej garażu obejmującej więcej niż dwie kondygnacje wyjścia ewakuacyjne należy zapewnić na poziomie każdej kondygnacji. Długość przejścia od stanowiska postojowego do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego nie może przekraczać:
    1. w garażu zamkniętym - 40 m,
    2. w garażu otwartym - 60 m.
  14. Długość przejścia, o którym mowa w pkt. 13 lit.a, może być powiększona zgodnie z zasadami określonymi  dla dróg ewakuacyjnych. W przypadku zastosowania instalacji wentylacji oddymiającej strumieniowej nie jest konieczne zastosowanie samoczynnych urządzeń oddymiających uruchamianych za pomocą systemu wykrywania dymu.  
  15. Wyjście ewakuacyjne powinno być dostępne także w przypadku zamknięcia wjazdu lub wyjazdu z garażu lub  bramy między strefami pożarowymi.
  16. Jeżeli poziom parkowania leży nie wyżej niż 3 m nad poziomem terenu urządzonego przy budynku, za wyjście ewakuacyjne mogą służyć nieobudowane schody zewnętrzne.
  17. W garażu podziemnym strefy pożarowe o powierzchni powyżej 1500 m2 powinny, w razie pożaru, mieć możliwość oddzielenia ich od siebie i od kondygnacji nadziemnej budynku za pomocą drzwi, bram lub innych zamknięć o klasie odporności ogniowej nie mniejszej niż E I 30.
  18. W garażu zamkniętym, znajdującym się w budynku ZL, odległość w pionie między wrotami garażu a oknami tego budynku powinna wynosić co najmniej 1,5 m. Odległość ta może wynosić 1,1 m, jeżeli wykonano nad wjazdem do garażu daszek z materiałów niepalnych o wysięgu co najmniej 0,6 m od lica ściany, wysunięty obustronnie 0,8 m poza boczne krawędzie wrót garażu, lub jeżeli wrota garażu są cofnięte o 0,8 m od lica ściany.
  19. W budynku, o którym mowa w pkt. 17 odległość wrót garażu wbudowanego lub przybudowanego od najbliższej krawędzi okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w tym samym budynku nie może być mniejsza niż 1,5 m w rzucie poziomym.
  20. Połączenie garażu z budynkiem wymaga zastosowania przedsionka przeciwpożarowego zamykanego drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej E I 30.
  21. Nie wymaga się zastosowania przedsionka, o którym mowa w pkt. 19, przed dźwigiem oddzielonym od garażu drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej E I 60.
  22. Wymaganie, o którym mowa w pkt. 19, nie dotyczy budynków mieszkalnych jednorodzinnych i rekreacji indywidualnej.
  23. Instalowanie w garażu studzienek rewizyjnych, urządzeń i przewodów gazowych, oraz umieszczanie otworów od palenisk lub otworów rewizyjnych przeznaczonych do czyszczenia kanałów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, jest zabronione (z zastrzeżeniem iż dopuszcza się prowadzenie przewodów gazowych z rur stalowych bez szwu i rur stalowych ze szwem przewodowych, łączonych za pomocą spawania przez jedną kondygnację garażu, znajdującą się bezpośrednio pod kondygnacją nadziemną budynku, pod warunkiem zabezpieczenia tych przewodów przed uszkodzeniem mechanicznym).

 


rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie  – §  274 - 281


 

Normy i przepisy budowlane