Leksykon

Ściany niekonstrukcyjne

Ściana niekonstrukcyjna nie jest elementem konstrukcji, pełni natomiast funkcję przegrody wewnętrznej w obiekcie budowlanym lub jest ścianą zewnętrzną (osłonową). Ściany niekonstrukcyjne można usunąć bez szkody dla nośności i sztywności konstrukcji.

W normie PN-EN 1996-1-1 przyjęto definicję ściany niekonstrukcyjnej w postaci:
„ściana nie przewidziana do przenoszenia obciążeń dodatkowych oprócz ciężaru własnego, którą można usunąć bez szkody dla nośności całej konstrukcji budynku” nie precyzując o jakie obciążenia dodatkowe chodzi. Brak precyzji w określeniu może powodować nieporozumienia zwłaszcza w związku z definicjami i zaleceniami występującymi w innych normach.

 

W normie PN-EN 1991-1-1 przyjęto definicję dla elementów niekonstrukcyjnych:
„są elementami wykończeniowymi powiązanymi z konstrukcją łącznie z nawierzchniami drogowymi i niekonstrukcyjnymi ścianami ograniczającymi, a dla niewątpliwie niekonstrukcyjnych ścian działowych: „ściany nie przenoszące obciążeń”.
Jednocześnie norma ta określa obciążenia użytkowe dla ścian działowych i ograniczających.

 

W normie PN-EN 1990 nie podano definicji dla ścian natomiast przyjęto definicję konstrukcji jako:
"uporządkowany zespól połączonych ze sobą części, zaprojektowanych w celu przenoszenia obciążeń i zapewnienia odpowiedniej sztywności” oraz elementu konstrukcyjnego:
„fizycznie rozróżnialna część konstrukcji np. słup, belka, płyta, pal fundamentowy” a więc i ściana.

 

Ściany niekonstrukcyjne nie są więc ani elementami przenoszącymi obciążenia działające na konstrukcję ani elementami usztywniającymi układ konstrukcyjny i w związku z tym mogą być one zdemontowane w dowolnym okresie życia obiektu budowlanego. Natomiast ich ciężar i działające na nie obciążenia użytkowe stanowią obciążenie układu konstrukcyjnego.

 

Ściany niekonstrukcyjne muszą spełniać podstawowe wymagania dotyczące obiektów budowlanych oraz ich poszczególnych części, zdefiniowane w CPR nr 305/2011.

 


Normy i przepisy budowlane