Leksykon

Przepuszczalność pary wodnej

Przepuszczalność (dyfuzja) pary wodnej przez materiały budowlane określa szczelność tych materiałów. Dyfuzja pary wodnej powodowana jest różnicą ciśnień pary wodnej po obu stronach przegrody. Różne wartości ciśnienia pary wodnej wynikają z różnic temperatury i wilgotności względnej powietrza. Para przemieszcza się od strony wyższego ciśnienia (wyższa temperatura) w kierunku niższego ciśnienia (niższa temperatura).

Przepuszczalność pary wodnej (paroprzepuszczalność) materiału budowlanego W [kg/m2·s·Pa], określa masę pary wodnej przenikającej (dyfundującej) przez ten materiał podzieloną przez jednostkę pola powierzchni [m2] i czasu [s] oraz przez różnicę ciśnień po obu stronach materiału [Pa]. Różne materiały stawiają różny opór przenikaniu pary wodnej. Związane jest to w dużym stopniu z ich porowatością.

 

Przepuszczalność pary wodnej określana jest różnymi parametrami i współczynnikami, których terminy i definicje podane są w PN-EN ISO 9346 oraz PN-EN ISO 9346:

 

Współczynnik przenoszenia (przepuszczania, przenikania) pary wodnej 

    jest to masa pary wodnej [kg], jaka dyfunduje (przepływa) przez A = 1 m2 warstwy
    materiału o grubości d = 1 m w ciągu t = 1 sekundy i przy różnicy ciśnienia po obydwu
    stronach tej warstwy równej  = 1 Pa.

 

                      

 

Opór pary wodnej (opór dyfuzyjny)

    jest odwrotnością przepuszczalności pary wodnej:

 

                     

 

Współczynnik oporu dyfuzyjnego (współczynnik dyfuzji, współczynnik oporu) pary wodnej μ

    jest to współczynnik przenoszenia pary wodnej w powietrzu δo podzielony przez
    współczynnik przenoszenia pary wodnej w danym materiale δ:

 

                    

 

Dyfuzyjnie równoważna grubość powietrza (zastępczy/porównawczy opór dyfuzyjny)

    jest to współczynnik oporu dyfuzyjnego danego materiału pomnożony przez grubość
    warstwy tego materiału: