Leksykon

Powierzchnia obudowy budynku

Powierzchnię obudowy budynku oblicza się dla budynków lub ich części zamkniętych ze wszystkich stron stałymi przegrodami i przekrytych. Jest to powierzchnia pionowych, poziomych i pochyłych części powierzchni płaszczyzn zewnętrznych budynku, znajdujących powyżej i poniżej poziomu terenu.

Wyróżnia się następujące rodzaje powierzchni obudowy budynków:

  • fundamentów,
  • ścian zewnętrznych poniżej poziomu terenu,
  • ścian zewnętrznych powyżej poziomu terenu,
  • dachu.

 

Do powierzchni fundamentów wliczane są tylko te części najniższej kondygnacji budynku, które z każdej strony znajdują się poniżej poziomu terenu

Powierzchnie, które są przeszklone należy oddzielnie wyszczególnić, jako część powierzchni dachu lub ścian zewnętrznych.

 

Do powierzchni obudowy budynków nie zalicza się powierzchni:

  • elementów budynku które znajdują się poniżej poziomu najniższej kondygnacji np. części fundamentów;
  • pilastrów oraz wnęk wykonanych w celach dekoracyjnych;
  • świetlików/studzienek w chodnikach dla oświetlenia pomieszczeń;
  • schodów, ramp i pochylni zewnętrznych;
  • zadaszeń, markiz, poziomych osłon przeciwsłonecznych,
  • wysuniętych części dachu, świetlików, nasad kominowych itp.

 

Zasady obliczania powierzchni obudowy budynku podane są w normie PN-ISO 9836:2015-12


 

Normy i przepisy budowlane