Leksykon

PN-B-12013 Pustaki silikatowe wentylacyjne

W normie określono wymagania dotyczące pustaków silikatowych przeznaczonych do wykonywania przewodów wentylacji grawitacyjnej i/lub mechanicznej. Nie przewidziano zastosowania tych pustaków do wykonywania przewodów spalinowych i dymowych. Założono stosowanie tych pustaków w połączeniu ze ścianami murowanymi, głównie z silikatowych elementów murowych. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie sposobu deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem budowlanym, pustaki wentylacyjne są od 1 stycznia 2017 wyrobem budowlanym.

Pustaki silikatowe wentylacyjne w ustawieniu jeden na drugim i połączeniu zaprawą, tworzą przewód wentylacji grawitacyjnej i/lub mechanicznej.

 

Zgodnie z PN-B-12013 pustaki silikatowe wentylacyjne dzieli się na:

rodzaje, w zależności od kształtu

  • Ad – okrągły o średnicy d,
  • B – kwadratowy,
  • C – prostokątny;
     

odmiany

  • Z – do murowania zwykłego,
  • W – do murowania na pióra i wpusty.

 

W PN-B-12013 podano:

  • sposoby pobierania próbek i metody badań,
  • procedury oceny zgodności,
  • sposób znakowania i etykietowania.

 

Wymagania dotyczące właściwości pustaków silikatowych wentylacyjnych objętych tą normą zostały określone w oparciu o wymagania normy PN-EN 771-2.

 

Wymagania dotyczące pustaków wentylacyjnych silikatowych:

  • wymiary i ich odchyłki,
  • kształt i budowa,
  • masa w stanie suchym,
  • gęstość netto w stanie suchym,
  • wytrzymałość na ściskanie,
  • absorpcja wody,
  • reakcja na ogień.

 


 

Normy i przepisy budowlane