Leksykon

Ochrona przed zawilgoceniem i korozją biologiczną - wymagania

Budynek powinien być tak zaprojektowany i wykonany w taki sposób aby opady atmosferyczne, woda w gruncie i na powierzchni, woda użytkowana w budynku oraz para wodna w powietrzu w tym budynku nie powodowały zagrożenia zdrowia i higieny użytkowania.

Wymóg ochrony przed zawilgoceniem i korozją biologiczną wynika z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 315 – 322).

 

Budynki powinny być zaprojektowane i wykonane tak aby spełniały następujące wymagania:

  • budynek posadowiony na gruncie, na którym poziom wód gruntowych może powodować przenikanie wody do pomieszczeń, należy zabezpieczyć za pomocą drenażu zewnętrznego lub w inny sposób przed infiltracją wody do wnętrza oraz zawilgoceniem;
  • ukształtowanie terenu wokół budynku powinno zapewniać swobodny spływ wody opadowej od budynku; 
  • ściany piwnic budynku oraz stykające się z gruntem inne elementy budynku, wykonane z materiałów podciągających wodę kapilarnie, powinny być zabezpieczone odpowiednią izolacją przeciwwilgociową;
  • części ścian zewnętrznych, bezpośrednio nad otaczającym terenem, tarasami, balkonami i dachami, powinny być zabezpieczone przed przenikaniem wody opadowej i z topniejącego śniegu;
  • rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe przegród zewnętrznych i ich uszczelnienie powinny uniemożliwiać przenikanie wody opadowej do wnętrza budynków;
  • dachy i tarasy powinny mieć spadki umożliwiające odpływ wód opadowych i z topniejącego śniegu do rynien i wewnętrznych lub zewnętrznych rur spustowych;
  • dachy w budynkach o wysokości powyżej 15m nad poziomem terenu powinny mieć spadki umożliwiające odpływ wody do wewnętrznych rur spustowych. Wymaganie to nie dotyczy budynków kultu religijnego, budynków widowiskowych, hal sportowych, a także produkcyjnych i magazynowych, w których taki sposób odprowadzenia wody jest niemożliwy ze względów technologicznych;
  • w budynku wolno stojącym o wysokości do 4,5m i powierzchni dachu do 100m2 dopuszcza się niewykonywanie rynien i rur spustowych, pod warunkiem ukształtowania okapów w sposób zabezpieczający przed zaciekaniem wody na ściany;
  • balkony, loggie i tarasy powinny mieć posadzki wykonane z materiałów nienasiąkliwych, mrozoodpornych i nieśliskich;
  • nieprzezroczyste przegrody zewnętrzne należy tak projektować, aby na ich wewnętrznych powierzchniach nie występowała kondensacja pary wodnej umożliwiająca rozwój grzybów pleśniowych. Rozwiązania przegród zewnętrznych i ich węzłów powinny charakteryzować się współczynnikiem temperaturowych fRsi o wartości nie mniejszej niż wymagana wartość krytyczna obliczona zgodnie z PN-EN ISO 13788. W pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, ogrzewanych do minimum 20 oC wartość krytyczną współczynnika fRsi należy określać przy założeniu, że średnia miesięczna wartość wilgotności względnej powietrza ϕ = 50%. Dopuszcza się przyjmowanie wymaganej wartości fRsi = 0,72. W okresie zimowym dopuszczalna jest kondensacja pary wodnej pod warunkiem, że struktura przegrody umożliwi wyparowanie kondensatu w okresie letnim i nie spowoduje to degradacji materiałów budowlanych tej przegrody.
  • rozwiązania materiałowo-konstrukcyjne zewnętrznych przegród budynku, warunki cieplno-wilgotnościowe, a także intensywność wymiany powietrza w pomieszczeniach, powinny uniemożliwiać powstanie zagrzybienia;
  • do budowy należy stosować materiały, wyroby i elementy budowlane odporne lub uodpornione na zagrzybienie i inne formy biodegradacji, odpowiednio do stopnia zagrożenia korozją biologiczną;
  • przed podjęciem przebudowy, rozbudowy lub zmiany sposobu użytkowania budynku, w przypadku stwierdzenia występowania zawilgocenia i oznak korozji biologicznej, należy wykonać ekspertyzę mykologiczną i na podstawie jej wyników – odpowiednie roboty zabezpieczające.

 


rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - § 315 - 322


 

Normy i przepisy budowlane