Leksykon

Obiekty, w których wymagane jest stosowanie stałych urządzeń gaśniczych, systemów sygnalizacji pożarowej, dźwiękowych systemów ostrzegawczych

Rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów zawiera wykaz obiektów, w których wymagane jest zastosowanie stałych urządzeń gaśniczych, systemów sygnalizacji pożarowej oraz dźwiękowych systemów ostrzegawczych.  Określa rodzaje i sposób rozmieszczenia gaśnic.

Obiekty, w których wymagane jest stosowanie stałych urządzeń gaśniczych

 

Stosowanie stałych urządzeń gaśniczych związanych na stałe z obiektem, zawierających zapas środka gaśniczego i uruchamianych samoczynnie we wczesnej fazie rozwoju pożaru, jest wymagane w:

  1. archiwach wyznaczonych przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych;
  2. muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej;
  3. ośrodkach elektronicznego przetwarzania danych o znaczeniu krajowym.

 

Stosowanie stałych samoczynnych urządzeń gaśniczych wodnych jest wymagane w:

  1. budynkach handlowych lub wystawowych:
    1. jednokondygnacyjnych, w strefie pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I o powierzchni powyżej 8 000 m2,
    2. wielokondygnacyjnych, w strefie pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I o powierzchni powyżej 5 000 m2;
  2. w budynkach o liczbie miejsc służących celom gastronomicznym powyżej 600;
  3. budynkach użyteczności publicznej wysokościowych;
  4. budynkach zamieszkania zbiorowego wysokościowych.

 

W strefach pożarowych i pomieszczeniach wyposażonych w stałe urządzenia gaśnicze gazowe lub z innym środkiem gaśniczym mogącym mieć wpływ na zdrowie ludzi zapewnia się warunki bezpieczeństwa dla osób przebywających w tych pomieszczeniach, zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi tych urządzeń.
 

Obiekty, w których wymagane jest stosowanie systemu sygnalizacji pożarowej

 

Stosowanie systemu sygnalizacji pożarowej, obejmującego urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze alarmów pożarowych i urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych, jest wymagane w:

  1. budynkach handlowych lub wystawowych:
    1. jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 5 000 m2,
    2. wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 2 500 m2;
  2. teatrach o liczbie miejsc powyżej 300;
  3. kinach o liczbie miejsc powyżej 600;
  4. budynkach o liczbie miejsc służących celom gastronomicznym powyżej 300;
  5. salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powyżej 1 500;
  6. szpitalach, z wyjątkiem psychiatrycznych, oraz w sanatoriach - o liczbie łóżek powyżej 200 w budynku;
  7. szpitalach psychiatrycznych o liczbie łóżek powyżej 100 w budynku;
  8. domach pomocy społecznej i ośrodkach rehabilitacji dla osób niepełnosprawnych o liczbie łóżek powyżej 100 w budynku;
  9. zakładach pracy zatrudniających powyżej 100 osób niepełnosprawnych w budynku;
  10. budynkach użyteczności publicznej wysokich i wysokościowych;
  11. budynkach zamieszkania zbiorowego, w których przewidywany okres pobytu tych samych osób przekracza trzy doby, o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200;
  12. budynkach zamieszkania zbiorowego niewymienionych w pkt 11, o liczbie miejsc noclegowych powyżej 50;
  13. archiwach wyznaczonych przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych;
  14. muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej;
  15. ośrodkach elektronicznego przetwarzania danych o zasięgu krajowym, wojewódzkim i w urzędach obsługujących organy administracji rządowej;
  16. centralach telefonicznych o pojemności powyżej 10 000 numerów i centralach telefonicznych tranzytowych o pojemności 5 000-10 000 numerów, o znaczeniu miejscowym lub regionalnym;
  17. garażach podziemnych, w których strefa pożarowa przekracza 1 500 m2 lub obejmujących więcej niż jedną kondygnację podziemną;
  18. stacjach metra i stacjach kolei podziemnych;
  19. dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powyżej 500 osób;
  20. bankach, w których strefa pożarowa zawierająca salę operacyjną ma powierzchnię przekraczającą 500 m2;
  21. bibliotekach, których zbiory w całości lub w części tworzą narodowy zasób biblioteczny.
     

Wymagania, o których mowa powyżej w pkt 4 i 11, nie dotyczą budynków, które są zlokalizowane na terenach zamkniętych służących obronności państwa, oraz budynków zakwaterowania osadzonych, które zlokalizowane są na terenach zakładów karnych i aresztów śledczych.

 

Obiekty, w których wymagane jest stosowanie dźwiękowego systemu ostrzegawczego

 

Stosowanie dźwiękowego systemu ostrzegawczego, umożliwiającego rozgłaszanie sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych na potrzeby bezpieczeństwa osób przebywających w obiekcie, nadawanych automatycznie po otrzymaniu sygnału z systemu sygnalizacji pożarowej, a także przez operatora, jest wymagane w:

  1. budynkach handlowych lub wystawowych:
    1. jednokondygnacyjnych, zawierających strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL I o powierzchni powyżej 8 000 m2,
    2. wielokondygnacyjnych, zawierających strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL I o powierzchni powyżej 5 000 m2;
  2. salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powyżej 1 500;
  3. kinach i teatrach o liczbie miejsc powyżej 600;
  4. szpitalach i sanatoriach o liczbie łóżek powyżej 200 w budynku, z wyłączeniem pomieszczeń intensywnej opieki medycznej, sal operacyjnych oraz sal z chorymi;
  5. budynkach użyteczności publicznej wysokich i wysokościowych;
  6. budynkach zamieszkania zbiorowego wysokich i wysokościowych lub o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200;
  7. stacjach metra i stacjach kolei podziemnych;
  8. dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powyżej 500 osób.
     

W obiektach, w których zastosowano dźwiękowy system ostrzegawczy, nie stosuje się innych pożarowych urządzeń alarmowych akustycznych służących alarmowaniu użytkowników tego obiektu, poza służbami dozoru lub ochrony.

Wymaganie, o którym mowa powyżej w pkt 6, nie dotyczy budynków znajdujących się na terenach zamkniętych służących obronności państwa oraz budynków zakwaterowania osadzonych, które zlokalizowane są na terenach zakładów karnych i aresztów śledczych.

 

Kiedy nie ma obowiązku wyposażenia obiektu w system sygnalizacji pożarowej ?

 

Obiekty wyposażone w stałe urządzenia gaśnicze mogą być niewyposażone w system sygnalizacji pożarowej.

Przepis powyższy nie dotyczy obiektów, w których system sygnalizacji pożarowej jest niezbędny do uruchamiania urządzeń przewidzianych do funkcjonowania podczas pożaru.

 

Połączenie urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem komendy Państwowej Straży Pożarnej


Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu objętego obligatoryjnym stosowaniem systemów sygnalizacji pożarowej uzgadnia z właściwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej sposób połączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem komendy Państwowej Straży Pożarnej lub obiektem wskazanym przez tego komendanta.

 

Rodzaje gaśnic w jakie muszą być wyposażone obiekty

 

Obiekty muszą być wyposażone w gaśnice, spełniające wymagania Polskich Norm dotyczących gaśnic.
 

Rodzaj gaśnic powinien być dostosowany do gaszenia tych grup pożarów, które mogą wystąpić w obiekcie:

  • A - materiałów stałych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalne spalanie zachodzi z tworzeniem żarzących się węgli;
  • B - cieczy i materiałów stałych topiących się;
  • C - gazów;
  • D - metali;
  • F - tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych.
     

 

Jedna jednostka masy środka gaśniczego 2 kg (lub 3 dm3) zawartego w gaśnicach przypada, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach szczególnych:

  1. na każde 100 m2 powierzchni strefy pożarowej w budynku, niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym:
    1. zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V,
    2. produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego ponad 500 MJ/m2,
    3. zawierającej pomieszczenie zagrożone wybuchem;
  2. na każde 300 m2 powierzchni strefy pożarowej niewymienionej w pkt 1, z wyjątkiem zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV.
     

Wyposażenie w gaśnice magazynów, w których są składowane butle z gazem płynnym, oraz stacji paliw płynnych określa rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie.

Miejsce omłotów, niezależnie od wymaganych gaśnic, musi być wyposażone w pojemnik z wodą o objętości co najmniej 200 dm3, przygotowany do wykorzystania w celach gaśniczych z użyciem wiadra lub w inny równorzędny sposób.

 

Rozmieszczenia gaśnic w obiektach

 

Gaśnice w obiektach muszą być rozmieszczone:

  1. w miejscach łatwo dostępnych i widocznych, w szczególności:
    1. przy wejściach do budynków,
    2. na klatkach schodowych,
    3. na korytarzach,
    4. przy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz;
  2. w miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki);
  3. w obiektach wielokondygnacyjnych - w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli pozwalają na to istniejące warunki.
     

Przy rozmieszczaniu gaśnic muszą być spełnione następujące warunki:

  • odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż 30 m;
  • do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m.
     

 

Urządzenia przeciwpożarowe oraz gaśnice przenośne i przewoźne powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym, zgodnie z zasadami i w sposób określony w Polskich Normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, w dokumentacji techniczno-ruchowej oraz w instrukcjach obsługi, opracowanych przez ich producentów.
Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzane w okresach ustalonych przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku.
 


rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów - §  27 - 33


 

Normy i przepisy budowlane