Mapa akustyczna - mapa hałasu

Mapa akustyczna (mapa hałasu) jest to dokument (mapa) powszechnie dostępny w postaci elektronicznej, pokazujący klimat akustyczny określonego obszaru poprzez wskazanie terenów o zróżnicowanym poziomie hałasu – graficznego zobrazowania rozkładu pola akustycznego na danym obszarze.

 

Mapa akustyczna opracowana jest na podstawie pomiarów hałasu komunikacyjnego, przemysłowego i komunalnego, a także stosownych analiz i obliczeń. Mapa akustyczna ma umożliwić całościową oceny narażenia na hałas pochodzący z różnych źródeł na określonym obszarze. Na tej podstawie sporządzane są prognozy poziomów hałasu w środowisku, a w konsekwencji działania prowadzące do ograniczenia hałasu lub w celu ochrony istniejących obszarów ciszy i spokoju.

 

Strategiczna mapa akustyczna - mapa opracowana do ogólnej oceny narażenia na hałas z różnych źródeł na danym obszarze albo do celów sporządzania prognozy hałasu dla danego obszaru.

 

Ze względów praktycznych najczęściej niemożliwym jest wykonanie mapy akustycznej tylko na podstawie odpowiednich pomiarów w terenie. Dlatego mapy akustyczne powstają przeważnie na podstawie modelowania parametrów akustycznych istniejących (ewentualnie prognozowanych) źródeł hałasu. Mogą to być np. informacje o mocy akustycznej poszczególnych źródeł, otrzymane od producentów urządzeń lub na podstawie analogicznych pomiarów.

Parametry akustyczne można również oszacować np. na podstawie natężenia i struktury ruchu pojazdów na danej drodze czy ulicy, częstotliwości lotów, rodzaju samolotów itd. Istotnym elementem przy opracowywaniu mapy akustycznej jest model geometryczny analizowanego terenu, bezpośrednio wpływający na poprawność obliczeń propagacji dźwięku w środowisku. Model ten powinien uwzględniać rzeczywistą (prognozowaną) lokalizację źródeł hałasu oraz ukształtowanie terenu ze szczególnym uwzględnieniem obiektów ekranujących rozprzestrzenianie się dźwięków, takich jak obiekty budowlane, (budynki, nasypy), naturalne wzniesienia terenu i istniejące obszary gęstej zieleni.

 

 

Obowiązek sporządzania map akustycznych wynika z Dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

W Polsce zapisy ustawy prawo ochrony środowiska zostały dostosowane do tej dyrektywy. Zgodnie z Dyrektywą 2002/49/WE państwa członkowskie były zobowiązane do przeprowadzenia mapowania (realizacja map akustycznych) w trzech etapach: do 30 czerwca 2007 r., do 30 czerwca 2012 r. oraz 30 czerwca 2017 r.

 

Aktualne wytyczne sporządzania map akustycznych opracowano na zamówienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w Instytucie Ochrony Środowiska.

 

Na mapach akustycznych należy nanieść co najmniej następujące izolinie hałasu określonego wskaźnikiem hałasu zewnętrznego LDWN oraz oddzielnie wskaźnikiem hałasu zewnętrznego LN: 60, 65, 70 oraz 75 dB.

 

W ramach oceny klimatu akustycznego mapy akustyczne powinny być wykonywane we wszystkich krajach UE dla:

  • aglomeracji  miejskich mających ponad 100 000 oraz ponad 250 000 mieszkańców;
  • dróg kołowych po których przejeżdża ponad 3 000 000 oraz ponad 6 000 000 pojazdów rocznie;
  • linii kolejowych po których przejeżdża ponad 30 000 oraz ponad 60 000 pociągów rocznie;
  • portów lotniczych w których odbywa się powyżej 50 000 operacji lotniczych rocznie.

 

Zebrane informacje powinny być przekazywane w ramach sprawozdania do Komisji Europejskiej. W sprawozdaniu powinny być podawane miedzy innymi informacje o dotychczas istniejących programach ochrony środowiska przed hałasem, a także obecnie stosowane środki zaradcze. Należy również podawać liczbę ludności zamieszkującą lokale mieszkalne narażone na hałas określony wskaźnikiem hałasu zewnętrznego LDWN oraz oddzielnie wskaźnikiem hałasu zewnętrznego LN na wysokości 4 m nad poziomem terenu, przy najbardziej narażonej elewacji. Liczba ludności powinna być podawana dla następujących przedziałów wskaźnika LDWN:
 

  • 55 – 59 dB;
  • 60 – 64 dB;
  • 65 – 69 dB;
  • 70 – 74 dB;
  • powyżej 75 dB.

 

Powyższe informacje powinny być podawane oddzielnie dla hałasu którego źródłem są: drogi kołowe, linie kolejowe (tramwajowe), ruch lotniczy oraz przemysł.

Należy również podać ile osób z tych przedziałów zamieszkuje lokale:

  • o zwiększonej izolacyjności budynku od przynajmniej jednego rodzaju hałasu występującego w tym środowisku z uwzględnieniem takich hałasów jak np. od urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych;
  • posiadających względnie cichą elewację, określaną jako elewacja dla której wartość wskaźnika hałasu zewnętrznego LDWN oraz oddzielnie wskaźnika hałasu zewnętrznego LN jest ponad 20 dB niższa niż wartości tych wskaźników przy elewacji najbardziej eksponowanej na hałas.

 

Zgodnie z art. 118 ustawy – Prawo ochrony środowiska, na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska do sporządzania map akustycznych zobowiązani są:

  • starosta dla aglomeracji;
  • zarządzający drogą, linią kolejową lub lotniskiem, jeśli eksploatacja jego dróg, linii kolejowych i lotniska może powodować negatywne oddziaływanie akustyczne na znacznych obszarach.

 

Dyrektywa 2002/49/WE wymaga aby mapa akustyczna była aktualizowana co 5 lat, co nie oznacza że należy opracowywać nową mapę akustyczną co 5 lat, należy tylko sprawdzać jej aktualność.

 

Zarządzający obiektem są zobowiązani do przekazywania tych map do właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.  Na pozostałych obszarach nie objętych procesem opracowania map akustycznych, oceny stanu akustycznego środowiska dokonuje wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

 

locja.pl 19 maja 2019
Normy i przepisy budowlane:
Logowanie
Normy i przepisy budowlane
Nasi autorzy