Klimat akustyczny

Klimat akustyczny to zespół zjawisk akustycznych występujących w środowisku, wywołanych hałasem pochodzącym ze źródeł zlokalizowanych w tym środowisku. Klimat akustyczny ocenia się zwykle za pomocą poziomu dźwięku [dB] od wszystkich źródeł wywołujących dźwięki w danym środowisku.

Klimat akustyczny określa się za pomocą wskaźników akustycznych hałasu zewnętrznego: długookresowych LDWN i LN oraz krótkookresowych LAeqD i LAeqN.

 

Ocena klimatu akustycznego

 

Podstawowym źródłem oceny klimatu akustycznego są mapy akustyczne.

Do oceny wykorzystywane są również doraźnie wykonywane pomiary krótkookresowych poziomów dźwięku w środowisku oraz pomiary w ramach monitoringu hałasu komunikacyjnego, ale też inne pomiary np. w ramach oceny oddziaływania na środowisko zakładu przemysłowego.

 

Zasadniczymi źródłami hałasu / dźwięków tworzących klimat akustyczny są:
 

  • hałas komunikacyjny (drogowy, szynowy kolejowy i tramwajowy oraz lotniczy);
  • hałas przemysłowy (np. obróbka metali i drewna, budownictwo, instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne
  • hałas komunalny (np. zakłady gastronomiczne, koncerty, dostawy towarów, zawody sportowe)

 

Czynniki degradacji klimatu akustycznego

 

Najsilniejszym czynnikiem degradacji klimatu akustycznego w środowisku jest najczęściej hałas drogowy, ponieważ oddziałuje na największą liczbę ludzi.

 

Należy zaznaczyć że nie wszystkie dźwięki, które mogą być odbierane jako hałas są uznawane zgodnie z przepisami jako hałas – np. zabawa dzieci poza porą nocną.

Kraje UE są zobowiązane do wpływania na poprawę klimatu akustycznego poprzez dostarczenie informacji niezbędnych do ochrony przed hałasem (monitorowanie jego poziomu, wykonywanie map akustycznych, opracowywanie i wdrażanie programów ochrony przed hałasem) oraz wprowadzanie rozwiązań technicznych likwidujących lub ograniczających negatywne oddziaływanie źródeł hałasu.

 

Dopuszczalny poziom hałasu w środowisku

 

W rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku podane są dopuszczalne wartości poziomu hałasu dla wskazanych rodzajów terenów faktycznie zagospodarowanych, wyróżnionych ze względu na sposób zagospodarowania i pełnione funkcje.

Kryteria poprawności klimatu akustycznego zostały podane w postaci dopuszczalnych wartości wskaźników hałasu zewnętrznego długookresowych: LDWN (dla poziomu hałasu dzienno-wieczorno-nocnego) i LN (poziomu hałasu w porze nocy), wykorzystywanych do sporządzania map akustycznych, a także przy projektowaniu budynków. Podano również dopuszczalne wartości wskaźników krótkookresowych - równoważnego poziomu hałasu w porze dnia LAeqD i równoważnego poziomu hałasu w porze nocy LAeqN, wykorzystywanych głównie do kontroli przestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska przed hałasem.

 

Zgodnie z ustawą – Prawo ochrony środowiska oceny stanu akustycznego środowiska i obserwacji zmian dokonuje się w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska na podstawie wyników pomiarów poziomów hałasu określonych wskaźnikami hałasu LDWN i LN oraz z uwzględnieniem pozostałych danych, w szczególności demograficznych oraz dotyczących sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu.

 

 

locja.pl 19 maja 2019
Normy i przepisy budowlane:
Logowanie
Normy i przepisy budowlane
Nasi autorzy