Leksykon

Cement murarski

Cement murarski jest to spoiwo hydrauliczne, fabrycznie wytworzone, drobno sproszkowane, którego wzrost wytrzymałości zależy głównie od obecności klinkieru portlandzkiego. Cement murarski po zmieszaniu z piaskiem i wodą (w odpowiednich proporcjach i bez innych dodatków) tworzy urabialną zaprawę murarską, obrzutkę i zaprawę tynkarską.

Cement murarski oznacza się symbolem MC oraz liczbą określającą klasę wytrzymałości: 5, 12,5 lub 22,5. Dodatkowe oznaczenie symbolem X oznacza cement murarski do którego nie dodano środka napowietrzającego.

 

Cement murarski składa się z klinkieru cementu portlandzkiego oraz składników nieorganicznych. Składniki te mogą być naturalnymi materiałami mineralnymi (np. stosowanymi do produkcji klinkieru), hydratyzowanym i/lub hydraulicznym wapnem budowlanym (zgodnym z EN 459-1), a także innymi składnikami określonymi w EN 197-1. Dopuszcza się stosowanie dodatków. W składzie cementu murarskiego dodatki nie mogą stanowić więcej niż 1%, w tym dodatki organiczne w przeliczeniu na stan suchy nie więcej niż 0,5 % masy cementu. Nie dopuszcza się stosowania pigmentów organicznych. Dopuszcza się stosowanie pigmentów organicznych (zgodnie z EN 12878) z wyłączeniem tych, które zawierają węgiel kamienny. Dodatki nie mogą powodować korozji zbrojenia, łączników itp., a także pogarszać właściwości zaprawy (np. reakcji na ogień).

 

W normie podano wymagania fizyczne, mechaniczne i chemiczne oraz dotyczące trwałości. Do określania tych właściwości należy stosować odpowiednie części normy EN 196 lub EN 413-2.

 


 

Normy i przepisy budowlane