Leksykon

Absorpcja wody przez elementy murowe

W deklaracji właściwości użytkowych (DoP) producenci elementów murowych mogą lub powinni (w zależności od zadeklarowanego zastosowania ich wyrobów) deklarować wielkość absorpcji. Absorpcja wody powinna być określana i deklarowana przez producenta dla tych wyrobów, które ze względu na zastosowanie są narażone na kontakt ze środowiskiem zewnętrznym w murach niezabezpieczonych (nieotynkowane ściany zewnętrzne, licowe ściany zewnętrzne), ale także w innych ścianach szczególnie narażonych na silne zawilgocenie.

Badania absorpcji wody

Dla każdej grupy produktów (różnych rodzajów elementów murowych) zostały ustanowione różne normy, zawierające różne  metody lub czas przeprowadzania badań absorpcji wody:

  • PN-EN 772-7:2000 Określenie absorpcji wody przez elementy murowe ceramiczne stosowane w warstwach odpornych na wilgoć, za pomocą gotowania w wodzie
  • PN-EN 772-11:2011 Określenie absorpcji wody elementów murowych z betonu kruszywowego, autoklawizowanego betonu komórkowego, kamienia sztucznego i kamienia naturalnego spowodowanej podciąganiem kapilarnym oraz początkowej absorpcji wody elementów murowych ceramicznych
  • PN-EN 772-21:2011 Określanie absorpcji wody ceramicznych i silikatowych elementów murowych przez absorpcję zimnej wody

 

Dlatego bezpośrednie porównywanie wielkości absorpcji dla różnych rodzajów elementów murowych nie jest możliwe. Można porównywać deklarowane wartości absorpcji tylko w ramach jednej grupy produktów (rodzaju elementów murowych).

 

Wcześniej używane były inne pojęcia do określenia zawartości wody w materiałach murowych: nasiąkliwość i wilgotność. W obecnie obowiązujących normach zharmonizowanych dotyczących właściwości elementów murowych (EN 771), termin nasiąkliwość został zastąpiony absorpcją. W zależności od rodzaju elementu murowego, były określane maksymalne wilgotności: magazynowo-wysyłkowa, sorpcyjna, desorpcyjna czy też ustabilizowana.

 


 

Normy i przepisy budowlane